Anasayfa

Ben Kimim?

Öyle çok ahım şahım bir aşçı filan değil. Hele tecrübeli bir ev hanımı hiç değil!

Yemeklerle arası son derece mesafeli, ancak kafayı öz ve faydalı beslenmeye takmış naçizane bir insan evladı..

Orhan Veli’nin öngörüsüyle yolun yarısına yaklaşmakta iken, halen bir çok şeyi şifa niyetine yediğimi, çiğnemeden yuttuğumu fark edince, “Ben ne yapıyorum?” dedim. Yemek dediğin keyif ve mutluluk vermeli, bir de şifa.. Oysa ben, yıllarca annemin “X çok şifalıdır, mevsimindeyken bir kaç kere olsun ye de, biraz faydalı bir şey girsin kursağından!” diye diye beynime işlediği, her mevsimin şifalısını ortalama bir lezzetle ve hatta bazen biraz da zorlamayla yemekte idim.. Sonra dedim ki, niye yalnızca şifa arıyorsun ey ölümlü, biraz da keyfin peşinden koş.. Sonrası malum. Şifa için tükettiğim ne varsa, lezzetli bir şekilde tüketmenin peşine düştüm. Lezzeti buldukça şifası, şifayı buldukça mutluluğu arttı.

Amaç, şifayı ve mutluluğu paylaşmak.

Çünkü en şifalı tarif, mutluluk!